De inhoud web-log "100% Mike" geeft mijn persoonlijke ervaringen weer in het leven en uitsluitend mijn persoonlijke ervaringen in mijn werk als SEH-verpleegkundige.
Gebeurtenissen op de beschreven dag en/of persoonlijke kenmerken van een patient en/of diens casus komen nooit overeen met de actualiteit.
Om herkenbaarheid te voorkomen, is alle besproken casuïstiek altijd aangepast. Foto's van patienten zijn puur ter illustratie en betreft nooit echte patienten.
Negatieve comments over mijn werkgever en/of collegae worden NIET op prijs gesteld en zullen worden verwijderd.
Reacties die anoniem zijn, niet relevant zijn of waarbij fatsoensnormen worden overschreden worden niet geaccepteerd en verwijderd.
Geen advies!
100% Mike geeft u helaas geen persoonlijke medische en/of verpleegkundige adviezen, die bedoeld zijn als vervanging van professioneel medisch advies. Derhalve worden geen e-mails of reacties van bezoekers beantwoord, die betrekking hebben op medische klachten of ziekten.
Welkom op het weblog van 100% Mike.
Ik ben verpleegkundige op een Spoed Eisende Hulp en docent Verpleegkunde. Dit weblog laat u wat flarden zien uit mijn leven. De inhoud is soms humoristisch, serieus, over mijn werk, over mijn privé, maar altijd: 100% Mike.
Ik wens u een fijn verblijf toe in mijn dagelijks leven en hoop u vaker terug te zien!
100% Mike
De laatste dagen breken aan van de vakantie.
Fataga is een klein, maar zeer lief dorpje met veel kiek-hoekjes. Het plaatsje heeft een kleine vierhonderd inwoners. Het dorpsgezicht kenmerkt zich door witte huisjes met oranje daken en ligt in de vallei der duizend palmen, een heel vruchtbare vallei.
De weg vanuit het dorp terug naar Maspalomas en Playa del Ingles kent heel wat spannende haarspeldbochten en gaat ook door de woonwijk San Fernando heen, waar een deel van de lokale bevolking woont, die werkt in de touristenzone.
Na een laatste dag zonnen aan zee en lekker op deze laatste avond stappen, is het de volgende dag tijd om terug te keren naar Holland. Het toestel is net geland op Las Palmas Airport als ik incheck.
Fijn en snel is de vlucht en tijdens het klimmen na de start is El teide mooi te zien trouwens, de berg van buureiland Tenerife, de hoogste berg die Spanje kent.
Terug in Nederland is het al snel weer de bekende drukte. Maar ik heb genoten van een top vakantie.
Gisteren na m'n nachtdienst de taco-prik gehaald.
Geen bijwerkingen en zo, dus dat valt allemaal reuze mee. Wat minder meeviel is de man die met hevige schrik binnenkwam, nadat zijn voorpui uit z'n woning geblazen was 's nachts. Het liep allemaal goed af, maar dàt bedoelde de man nu ook weer niet met een "leuke doorzon woning"....
De man die, na jaren op de vliegbasis Gilze-Rijen gewerkt te hebben, half westelijk Brabant leerde typen en later ouderen met computers om leerde gaan, is niet meer.
Onze Ome Wil wordt vandaag begraven. In hem verliest zijn grote liefde een maatje voor het leven, zijn kinderen een verrassende vader en z'n kleinkinderen een fantastische Opa, die onverwacht goede adviezen kon geven.
Dag Ome Wil. Goede reis.
Tejeda is een bijzonder dorp want de witte huizen staan midden tussen de amandelbomen.
In het dorp kun je zoete lekkernijen kopen (maar niet gedaan); de marsepein met honing en amandelen die hier gemaakt wordt, wordt trouwens op het gehele eiland verkocht.
De bergen rondom het dorp hebben toppen tot bijna 2000 meter hoogte. De hoogste top is de Pozo de las Nievas (1949 meter). De meest bekende top is de Roque Nublo (1813 meter). Ik vind het, naast het strand en duinencomplex tussen Maspalomas en Playa del Ingles, werkelijk een van de mooiste plekken op het eiland.
Roque Nublo is echt zo'n plek waar je tot rust komt en alles eens goed op je in kunt laten werken.
San Bartolomé de Tirajana is de naam van een gemeente in de provincie Las Palmas. Sommige plekken in deze gemeente geven een mooi uitzicht over het landschap in de bergen, zoals je kunt zien in het filmpje hieronder
Op mijn verlanglijst stonden nog een aantal zaken, waarvan ik de meeste bezocht heb.
Zo wilde ik naar de 2e grote stad op het eiland, Telde met het schattige kerkje en het kruisbeeld gemaakt van een soort papier maché. Een bezoek aan rum fabriek Arehucas in Arucas is ook eindelijk gelukt. Daar maken ze allerlei likeuren en rumsoorten.
Het proces werd uitgelegd en de vaten opslag rook ook echt naar rum. Maar liefst 6000 flessen van een liter kunnen ze per uur produceren.
Na een rondleiding was er een proeverij. Heel fout, want ik hou er van dingen uitproberen die ik niet ken. Ik heb alles geproefd en wist niet dat een 12 jaar oude rum zo lekker kon zijn, krachtiger dan whisky en toch een wat zachtere nadronk. Maar de Ron Miel was het lekkerst.
Daarna via Galdar op weg naar Sardina om een bananenplantage te bezoeken. In de hele streek hier in het noorden van het eiland staan overigens heel wat bananenplantages.
Maar dat ziet u morgen....
Ja, daags na de nationale intocht kwam de goedheiligman ook aan in Tilburg, dit tot grote vreugde van Kim, Roos en hun vriendje Luka.
Het was een feestelijke intocht en u kunt alle ins- en outs meebeleven door hier te klikken.
Veel plezier en laat weten wat u ervan dacht!?
Erg he, zo decadent als ik op vakantie geweest ben.
Kan me niets schelen hoor, het was mijn verlate zomervakantie en ik had 't dubbel en dwars verdiend, vond ik en genieten moet je nu eenmaal in dit leven doen.
6 november vertrok ik dus weer naar Gran Canaria. Ik heb lekker veel uitgerust, boeken gelezen, gezwommen, lekker aangeklooid en van de zon genoten. Oh ja, en uitgeweest en... ach u leest het wel.
Eén keer heb ik me laten verleiden om 9 km te lopen langs het strand van San Agustin naar Maspalomas, op zich al een prestatie in die hitte in dat rulle zand, maar de taxi terug was ook een goed idee, hahahaha.
Vandaag als eerste iets over het heerlijk rustige hotel, het zalige zwembad en een lachwekkende show in horeca zaak Westfalia.
Lang getwijfeld of ik gisteren naar Schiedam zou gaan, want het kwam met bakken uit de hemel, maar de weerberichten gaven daar toch een droge intocht aan. Daarbij... het is al zo vaak voorgekomen dat het giet als de Sint op TV aankomt, maar vlak voor de uitzending wordt het op wonderbaarlijke wijze veelal ineens droog.
Alsof het een illusie is, zeg maar. Ik ben dus gegaan. Het werd inderdaad best weer en mens mens mens, wat was het druk. Ik hoorde TV mensen zeggen dat ze nog nooit zo'n drukke intocht hadden.
Afin, kijk zelf maar hoe ik het beleefd heb.
En ja, wie werkt in de gezondheidszorg in deze regio kan zomaar ineens een Röntgenpiet en een Uitvaartpiet ontdekken. Er liep zelfs een politiepiet rond.
En wat was die boot groot! En wat raakten al die kinderen prachtig in extase toe ze doorhadden dat de boot er echt aankwam! Ge-wel-dig!
Er valt weer genoeg te vertellen en te laten zien, maar het belangrijkste nieuws eerst.
Ik ben weer veilig terug in NL. Opgepikt 's avonds door Veerkamp op Schiphol en soep gegeten bij DJ KEV, waarna een bliksembezoek aan La Pokkie en haar Calimero in Rijp-Wetering. Het was gezellig daar, da's zeker.
Eenmaal thuis kijk ik terug op een geslaagde vakantie. U hoort, leest en ziet nog!
Als u dit leest ben ik -net als Sinterklaas- wederom op weg vanuit Spanje (Canarische eilanden om precies te zijn) naar Nederland. Ja, voor de tweede keer! Dat heb je als je vergeet zomervakantie te regelen....
En wie weet zien we onderweg de stoomboot wel vanuit de lucht. Want de intocht van Sinterklaas op televisie vindt dit jaar morgen al plaats. Dus die boot kan nooit ver weg zijn. Tis trouwens in Schiedam dat de Sint aankomt. Ik kom gewoon op Schiphol aan. Wel zo modern.
Het is voor gemeenten altijd een gevecht om in aanmerking te mogen komen voor de tv-intocht. Morgen, zaterdag, meert Pakjesboot 12 rond het middaguur aan in de haven van de Zuid-Hollandse jeneverstad.
Zoals altijd is er een tijd van komen en een tijd van gaan.
De tijd van gaan was gekomen en dat betekende een terugvlucht van Las Palmas Airport naar Nederland. Lekker veel beenruimte bij de nooduitgang en ik had het prima naar de zin. De kist zat op de terugreis halfvol, dus genoeg ruimte voor iedereen en voor de crew een rustige vlucht.
Ik vind het nog altijd indrukwekkend hoe zo'n ding in de lucht blijft en het uitzicht over wolken heen is stunning....
Ik hou van lachen en het lukt de travestieten op Gran Canaria als de beste om mijn lachspieren te trainen. Georienteerd op een gemixed publiek worden humorvolle shows gegeven die mij doen bulderen van het lachen.
Zo kwijten deze dragqueens van Sparkles Show bar zich goed van hun taak en betrekken het publiek actief bij de show. Wie ooit naar Gran Canaria gaat moet zeker even gaan kijken.
Vandaag deel 2:
Een van de bekende uitgaansgelegenheden in Playa del Ingles is het Yumbo Center. Overdag een een shopping paradise en 's avonds een centrum om uit te gaan.
Het leukst vind ik daar de zgn. dragqueen shows. Vol humor, zichzelf niet al te serieus nemend en mij pijn in de buik van het lachen bezorgend, kwijten de dragqueens in bars als Ricky's Cabaret Bar of Sparkles Show bar zich van hun taak.
Kijk even mee (en morgen deel 2)
Ik ben ook een dag op stap geweest naar Puerto de Mogan, een klein vissersdorpje, dat ook wel Klein Venetië genoemd wordt.
Ik stond versteld van het heldere water en de tropische vissen die je gewoon ziet zwemmen. Alsof je zelf in een tropisch aquarium zwemt! Dit ga ik zeker nog een keer doen!
De temperatuur is hier gemiddeld 2 tot 5 graden warmer dan in Playa del Ingles. Het kleine vissershaventje en de immense blik over de oceaan zijn indrukwekkend.
Kijk even mee....
Natuurlijk wilde ik in Las Palmas ook het huis van Italiaanse Christoffel Columbus (in het Spaans Cristóbal Colón genoemd) wel eens zien.
Het huis heeft een prachtige voorgevel voorzien van magnifieke houten balkons, een fraaie binnenplaats en mooi bewerkte plafonds.
Casa de Colon bevindt zich in de Calle Colon dichtbij de Plaza de Santa Ana en achter de gelijknamige oude kathedraal.
De rest van de oude wijk is heerlijk om doorheen te slenteren. Wie dat zat is steekt de weg over en zit in de wijk Triana, waar het goed en leuk shoppen is.
"Coming through a cloud, you're looking at me from above, and I'm a revelation spreading out before your eyes, and you find me beautiful and irresistible, a giant creature that forever seems to grow in size. And you feel a strange attraction, the air is vibrant and electrified... Welcome to me, here I am, my arms are open wide..."
Zo zou de stad Las Palmas je kunnen verwelkomen, want het is het eerste wat je ziet vanuit je vliegtuig als je komt aanvliegen op Gran Canaria: hoofdstad Las Palmas.
Modern en oud
De stad kent een rijk verleden. Vandaag de dag is Las Palmas een kosmopolitische stad. Er zijn populaire stranden dicht bij de stad (Playa de Las Canteras) en ook heeft het een drukke haven. Deze haven, Puerto de la Luz, is een knooppunt voor het internationale scheepvaartverkeer. M.n. vis en stukgoederen doet het hier goed. Daarnaast is er een universiteit en een goed uitgerust universitair ziekenhuis.
Columbus
De stad ligt in het noordoosten van het eiland, aan de Atlantische Oceaan en is in 1478 gesticht. In 1492 zou Christoffel Columbus een tussenstop op dit eiland hebben gemaakt, alvorens hij voor de eerste keer naar Amerika ging. Ook op de terugreis naar Spanje maakte hij hier volgens de overlevering een tussenstop. In 1598 is de stad gedurende een week zelfs in handen geweest door Nederlanders. En soms een week door mij.... (LOL)
Ik vind het een energieke stad, waar veel te beleven is. Culturen, moderne en oude tijden, alles wisselt elkaar af en gaat samen op in een bruisend, maar toch rustig ogend leven.
Een stukje sight seeing:
Heerlijk hoor, met al die regen lekker naar de zon. Jammer voor jullie, maar ik geniet ervan.
Afgelopen week had ik dus eindelijk mijn welverdiende zomervakantietrip naar mijn geliefde eiland Gran Canaria.
Ik verbleef in een apartement in Playa Del Ingles. Dat was de uitvalsbasis voor bezoeken aan strand, steden en dorpen. Het apartement was alleen om te slapen, de rest van de m'n vakantie ben ik meestal op pad of lig ik heerlijk te zonnen en te lezen.
Playa del Ingles is een beetje aan het verpauperen. Costa Meloneras en Maspalomas zijn mooier. Van mij mag e.e.a. tegen de vlakte en nieuwbouwcomplexen worden opgezet. Minder massaal en minder '70's style. Of gewoon de zaak opknappen. Maar ik hoor het de Spanjaarden al zeggen: "Si, si, mañana..."
Toch zat ik niet verkeerd, met dank aan contacten op het eiland. Op mijn verjaardag kreeg ik van Maria, de werkster, zelfs een klein kaartje en een mandarijn uit eigen boomgaard. Zo lief. Een kleine impressie:
Hoewel ik nog vrij ben, heb ik me toch even beziggehouden met werkzaamheden.
De ene dag bij een aantal eindexamen presentaties gezeten, waarbij het niveau best goed was. Iedereen is geslaagd op èèn na, die de taco-flu heeft. Zodra zij is genezen, kan ze alsnog haar eindpresentatie doen en zal ze zeker slagen met vlag èn wimpel! Sterkte hoor Kim!
De andere avond een groep enthousiaste SEH-verpleegkundigen uit een ziekenhuis uit de regio mogen begroeten, die trauma assessments kwamen doen en een toets moesten maken na het volgen van een bijscholing.
Wat leuk om te zien dat zelfs de meest zenuwachtige plegen toch slagen in dit soort moeilijke testsituaties en ja: ik zou me denk ik bij deze mensen als patient erg veilig voelen.
Ook hier is iedereen voor de pittige praktijktoetsen geslaagd. Mooi werk, mensen.
En wat grappig dat er een collega bijzat die regelmatig een van m'n recepten maakt met zalm. Ach ja, it's a small world...
D’n architect werd Ad Aarts in Rijen genoemd.
Deze in 1907 geboren en op vijftigjarige leeftijd veel te vroeg gestorven architect heeft een groot stempel gedrukt op het aangezicht van dit dorp waarvan de bekende dr. L. van Egeraath ooit heeft gezegd dat het de lelijkste plaats is van Brabant.
Een Ons Brabant zegt hem dat overigens niet na, mede als dank aan het werk van ‘D’n architect’ Ad Aarts. In het uit de kluiten gewassen industriedorp staan rond de 250 panden van zijn hand.
In de omgeving moeten er nog veel meer staan, maar daarvan is (nog) geen complete inventarisatie gemaakt.
Hij begint als architect in 1934. In deze vooroorlogse periode heeft hij, met geld van de leerfabrikanten, onder meer tal van villa’s gebouwd die gemakkelijk zijn te herkennen als een ‘Aarts’.
Een paar voorbeelden voor wie kennis wil nemen van zijn werk: Hoofdstraat 36, 37, 38, 40, 59, 73, 153, 155 en 157. Stationsstraat 2, 16, 45, 49, 66. Verder staan er veel aan het Burgemeester Sweensplein, Kloosterstraat, Pastoor Oomenstraat en Prins Bernhardstraat.
© Door Paul Spapens, Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 28 november 2007
Heb jij enig idee wat je echt zou willen doen als je nog maar één dag zou bestaan?
Laatste reacties